ΤΑ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΦΤΕΡΑ, συνέχεια ..

Το θέμα  της εγκατάστασης Α/Γ στην μέχρι πρότινος προστατευόμενη περιοχή του Πάρνωνα πήρε μια τελευταία  αναβολή, μέχρι την τελική απόφαση.

Δείτε : ΕΔΩ

Στην επόμενη συνεδρίαση θα παρθεί και η τελική απόφαση.

 ( για πολλούς θετική, προδιαγεγραμμένη και αναπόφευκτη (? ))

Έτσι θέλουν κάποιοι να μας πείσουνε, 
ότι θα αποκτήσουμε  "καθαρότερο περιβάλλον"

 Ας εξοικειωθούμε λοιπόν με τους  "οικολογικούς 

ανεμιστήρες" που θα κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας

 και θα κάνουν περήφανους όσους πίστεψαν ότι 

θα συμβάλλουν σε ένα καθαρότερο περιβάλλον. 

Και κάτι τελευταίο..

" Ενώ η τεχνολογία αυτή ήταν γνωστή από πολλά χρόνια, εν τούτοις χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια που άρχισαν οι επιδοτήσεις των αιολικών πάρκων. Όπου σταμάτησαν οι επιδοτήσεις έπαυσαν να τις συντηρούν.

Αυτό συνέβη στη Σουηδία, Ολλανδία, Γερμανία,Νορβηγία και 
Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το όριο ζωής των ανεμογεννητριών δεν ξεπερνά τα 
20-25 χρόνια. Αν συνεχιστεί η κατασκευή τους
 (που στην ουσία είναι συνέχιση των επιδοτήσεων αφού εκεί αποβλέπουν οι «επενδύσεις»), αυτό που θα κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές, 
θα είναι ένα απέραντο νεκροταφείο 
παλιοσιδηρικών και βουνά φορτωμένα με χιλιάδες 
τόνους μπετόν και χιλιάδες μέτρα υπόγειων 
και υπέργειων καλωδιώσεων. "

ΠΗΓΗ : http://aioliko.com/index.php/anemogenitries.html

9/9/2011

Η πλειοψηφία του δήμου μας αποφάσισε ότι 

"είναι όμορφα", είναι "οικολογικά"  και θα φέρουν  ( σε κάποιους )  πολλά λεφτά.

Ας γεμίσουμε λοιπόν τα βουνά μας με τα σιδερένια φτερά 

και ας απολαύσουμε το έργο μας..

Κάπως έτσι θα ξεκινήσει το έργο της καταστροφής...

Παρόμοια θα είναι η δορυφορική απεικόνιση 
και των δικών μας βουνών μετά τα έργα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 1

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 2

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 3

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 4

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΩΛΗΤΩΝ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η  ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις

το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε

το πλοίο των ονείρων μου με πάει

σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε

αφού η ιστορία σας ανήκει

σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου

να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -

κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου

συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Η φύση δεν έχει γνώμη.

Απλά αντιδρά..

Στα Πούλιθρα μαζεύουν τα χαρούπια

Οι καρποί τινάζονται από το δέντρο..

.. και ύστερα συλλέγονται σε καλάθια.

Μικροί μεγάλοι , επιστρατεύονται για το μάζεμα..

Τα σακκιά γεμίζονται..

..δένονται ή ράβονται με το ξύλινο βελόνι..

..και με τα αγροτικά αυτοκίνητα καταλήγουν
στους τρείς εμπόρους της περιοχής.

Εκεί αφού ζυγιστούν φορτώνονται στα φορτηγά για να καταλήξουν
σε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες για επεξεργασία.

Ενα μικρό διάλειμμα για ξεκούραση

Η ΧΑΡΟΥΠΙΑ

Ενα πανάρχαιο δέντρο τόσο χρήσιμο και τόσο άγνωστο σε πολλούς από εμάς.

Η αιωνόβια χαρουπιά της αυλής 

Η επιστημονική της ονομασία «Ceratonia siliqua, προέρχεται 
από την ελληνική λέξη «κέρατο»

 και ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματική της εικόνα, αφού ο καρπός 
της εξωτερικά είναι σκληρός σαν κέρατο και μοιάζει με καφετί φασόλι.
Το μακρόβιο αυτό δέντρο που φτάνει μέχρι και τα 18 μέτρα 
ύψος καρποφορεί από 80 έως 100 χρόνια. 

Την πρώτη καρποφορία πρέπει να την περιμένει κανείς 
στο 7ο έτος της ηλικίας του.

Το δέντρο συμβιώνει με βακτηρίδια, τα οποία δεσμεύουν 
άζωτο από τον αέρα. Γι΄αυτόν το λόγο δεν χρειάζεται 
επιπλέον λίπανση. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι η χαρουπιά 
είναι ένα δέντρο εξαιρετικά ανθεκτικό στη ζέστη και στην ξηρασία 
και γιαυτό μπορεί και αναπτύσσεται ακόμα και σε πετρώδη 
ή και ηφαιστειογενή εδάφη. Ετσι, εκτός από την Ελλάδα,

 τη συναντάμε στην Κύπρο, καθώς και σε άλλες μεσογειακές χώρες, 
όπως στην Ιταλία, την Ισπανία, την Τουρκία και την Τυνησία,
 οι οποίες έχουν παρόμοιο κλίμα.

ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ

Πρώτη ύλη για τη βιομηχανία αισθητικής και φαρμακευτικής Πρώτη ύλη για τη βιομηχανία δόμησης, ελαστικών, υφαντουργίας και χαρτιού Σταθεροποιητής (γλυκίσματα, λεμονάδες, σούπες, σάλτσες, πουτίγκες, παγωτά, θεραπευτικά μέσα για το βήχα) Σιρόπι - Μέλι Υλικό αρτοποιίας για ψωμί χωρίς γλουτένη Τσάι του βήχα Ζωοτροφή Αρωματική ουσία για καπνό Υποκατάστατο του κακάο Υποκατάστατο του καφέ

Οι ξεραμένοι σπόροι χρησίμευαν στην Αφρική σαν βαρίδια 
για το ζύγισμα των μπαχαρικών 

και στις Ινδίες για να ζυγίζουν το χρυσάφι και τα πετράδια. 

Τα κουκούτσια του χαρουπιού, επειδή ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, 

έχουν σταθερό βάρος 200 χιλιοστά του γραμμαρίου, χρησιμοποιούνται 
εδώ και 1500 χρόνια 

από τους κοσμηματοπώλες και τους φαρμακοποιούς, σαν την πιο μικρή 
μονάδα μέτρησης.Από την λέξη κιράτ,  που σημαίνει σπόρος στα αραβικά, 

προήλθε και ο γνωστός σε όλους μας όρος «καράτι», ο οποίος χρησιμοποιείται 

σαν μονάδα μέτρησης βάρους πολύτιμων ή ημιπολύτιμων λίθων.

Το ξύλο της χαρουπιάς χρησιμοποιείται σε ξύλινες διακοσμήσεις.

Τα χαρούπια κατάφεραν να θρέψουν όχι μόνο τον Ιωάννη το Βαπτιστή 
στην έρημο, αλλά και χιλιάδες παιδιά κατά τη διάρκεια
 του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Κι αυτό διότι στην  σάρκα τους περιέχουν τα δέκα σπουδαιότερα 
άλατα και ιχνοστοιχεία και περίπου 8/10 πρωτεΐνη, ασβέστιο, 
φώσφορο, σίδηρο και βιταμίνες.

 Επίσης, επειδή είναι πλούσια σε περιεκτικότητα ινών, βοηθάνε 
στη σωστή λειτουργία του εντέρου μας, ενώ καθώς 
δεν περιέχουν διεγερτικά όπως ο καφές, είναι εύπεπτα 

και δεν προκαλούν αλλεργίες.

Στην περίπτωση μάλιστα που κάνουμε δίαιτα, είναι ιδανικά 
αφού περιέχουν ελάχιστα λιπαρά, 

ενώ επειδή δεν περιέχουν θεοβρωμίνη θεωρούνται 
καταλληλότερα από το κακάο, 

γι αυτούς που υποφέρουν από ημικρανίες.

Τέλος, με τα χαρούπια μπορούμε να παρασκευάσουμε σιρόπι και μέλι 
που βοηθούν πολύ στην αντιμετώπιση του βήχα και της βρογχίτιδας.

Μία πολύ καλή συνταγή για χαρουπόμελο ΕΔΩ

Διαβάστε ακόμη

Το 1860 τα χαρούπια αποτελούσαν 

για την Κύπρο " τον μαύρο χρυσό "

Σήμερα, ο ερευνητής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών 

δρ Γιώργος Σακελάρης, 

τα συγκαταλέγει- μαζί με τα καλαμπόκια και τα παντζάρια- 

στα ιδανικά φυτά για παραγωγή βιοκαυσίμων.

Στα Πούλιθρα υπάρχει μεγάλη παραγωγή χαρουπιών.

Τα παλαιότερα χρόνια μεταφέρονταν με τα ζώα,

 σε πέτρινες αποθήκες που τότε ήταν διάσπαρτες 

σε όλη την παραλία.

Από εκεί φορτώνονταν σε καίκια και κατέληγαν 

στα μεγάλα λιμάνια.

Οι μαθητές κατέφθασαν..

..και γέμισαν με τις χαρούμενες φωνούλες τους , το ιστορικό Δημοτικό σχολείο Λεωνιδίου.

Στο όμορφο αυτό σχολείο που η ιστορία του ξεκινάει από το 1908, 

μαθήτευσαν σπουδαίες προσωπικότητες του τόπου όπως, 

ο Κωνσταντίνος Ουράνης - ποιητής, Γεώργιος Σαραντάρης - ποιητής, Λέων Βαρβέρης - ζωγράφος, 

Βρασίδας Τσούχλος - πρόεδρος  καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου κ.α. 

Οι παραπάνω μορφές που γαλουγήθηκαν εδώ, σε συνδυασμό 

με την αρχιτεκτονική του σχολείου, το καθιστούν ένα μοναδικό πνευματικό και πολιτιστικό 

κέντρο του τόπου μας, για πάνω από έναν αιώνα.

Με την εφαρμογή του νέου νόμου για τις συγχωνεύσεις στα σχολεία, 

πολλά είναι τα παιδάκια που έρχονται από τα γύρω χωριά με το λεωφορείο.

Ο διευθυντής του σχολείου κ. Παναγιώτης Τσαγκούρης - με μεγάλη μου έκπληξη -

είδα να τα υποδέχεται στην πόρτα του σχολείου,

 έχοντας μια γλυκειά κουβέντα για το καθένα.

..και η αίθουσα των δασκάλων.

Ελπίζω, σε ένα τόσο όμορφο φυσικό και κτιριακό περιβάλλον,

δάσκαλοι και μαθητές να έχουν μια ευχάριστη και προπάντων

 δημιουργική σχολική χρονιά!

Τα πηγάδια του Λεωνιδίου

 ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥΤΣΑΣ 

Το Λεωνίδιο  υστερεί σε  τρεχούμενα νερά, γι αυτό παλαιότερα υδρευόταν από στέρνες,

  που το νερό τους όμως δεν ήταν πάντα καθαρό.

Άνοιξαν λοιπόν κοντά στο ποτάμι πιό πάνω από το μεγάλο γεφύρι, 

στην περιοχή του Τάλαλου, ένα βαθύ πηγάδι και τραβούσαν το νερό 

με κουβάδες δεμένους με σχοινί. 

Στα καφενεία το νερό έφερνε ο Φραντζέσκος, ένας λιπόσαρκος γέροντας,

 που φόρτωνε το γαιδουράκι του με τρία κοφίνια, μέσα στα οποία υπήρχε από μία στάμνα, 

μία αριστερά, μία δεξιά και μία "πανωγόμι" - έπαιρνε κάποτε και μία στη ράχη του 

και διέσχιζε την αγορά με την πραμάτεια του. 

Αργότερα προστέθηκε  στη δουλειά και ο Απαλαγέντας, 

που έκανε ταυτόχρονα και τον σκουπιδιάρη. 

Πλήρωναν δε οι κάτοικοι, 1 δραχμή την κάθε στάμνα, ενώ  κόστιζε τα μισά χρήματα, 

αν την έπαιρναν κατ ευθείαν από το πηγάδι.

Αυτό λοιπόν το πηγάδι, φαίνεται πως είναι και το αρχαιότερο 

όλων όσων έγιναν στη συνέχεια.

Εκεί κοντά εκτός από τις μεγάλες λεύκες , υπήρχε και ένας τεράστιος πλάτανος,

που τους καλοκαιρινούς μήνες σκίαζε ένα υπαίθριο καφενείο.

Απ ότι φαίνεται αυτό ήταν το καφενείο που αντίκρυζε από το παράθυρό του, 

ο ποιητής Κώστας Ουράνης όταν έγραφε ρεμβάζοντας απέναντι, την επιστολή, 

προς τον φίλο του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη τον Ιούνιο του 1909.

Υπάρχουν επίσης φωτογραφίες της εποχής, που δείχνουν 

ότι σε αυτό τον χώρο γινόταν και το μεγάλο παζάρι του Μαίου,

στο οποίο την μεγαλύτερη κίνηση την έκαναν οι ζωέμποροι.

Μάλιστα τότε πλημμύριζε συχνά το ποτάμι και κάποτε -μέρες παζαριού- 

παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΦΥΡΑ

Η επιγραφή  κάτω από την μπογιά , γράφει :

"Εις μνήμην Νικολάου Μαρίνου 1927"

Αυτό το πηγάδι εξυπηρετούσε τον περισσότερο κόσμο,

 μια και βρισκόταν στο πέρασμα για το λιμάνι της Πλάκας και τα διάφορα χωριά.

Ο κ.Τάκης Πιτσελάς μάλιστα θυμάται ως μαθητής, 

ότι όταν σχολούσαν από το σχολείο  περνούσαν από το πηγάδι 

και ο τότε ιδιοκτήτης Γιάννης Ζαραφωνίτης τους πρόσφερε 

με 1 πεντάρα ενα κύπελλο νερό.

Πολλές φορές δε, όταν εκείνος απουσίαζε , πίνανε το νερό στα κλεφτά,

 με κίνδυνο να αρπάξουν αρκετές ξυλιές.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑ

Το πηγάδι του Ανδριά βρίσκεται στο δρόμο για το Λάκκο , 

ακριβώς απέναντι από το σπίτι του Γιαννούση προς το ποτάμι.

Σήμερα το μέρος είναι ιδιοκτησία του Σαράντου Κολινιώτη. 

Ανοίχτηκε γύρω στο 1920 αλλα η μαρμάρινη πλάκα που το μαρτυρούσε έχει ξηλωθεί.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ

Και αυτό το πηγάδι ανοίχτηκε το 1920 και βρίσκεται στην Πάνω γέφυρα .

Αρχικά το είχε ο Μανώλης Σιώρας αλλά αργότερα πήγαινε ο καθένας και έβγαζε νερό.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ 

Αυτό το πηγάδι είναι ιδιόκτητο. Βρίσκεται στον δρόμο για την Αθήνα,

 μπροστά από το λιοτρίβι "Μάρσαλ" και ανοίχτηκε το 1930.

 Πρόσφατα μάλιστα το ανακαίνισαν.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ

Πρόκειται για το πιο γνωστό πηγάδι μιας και βρίσκεται κάτω από το ρολόι,

 στο κέντρο του Λεωνιδίου και μπροστά από την Εφορία. 

Πρέπει να έχει ανοιχτεί πριν το 1925 , γιατί  εκείνη την χρονιά,

 ήρθε η Ηλεκτρική  και το πηγάδι υπήρχε ήδη.

Με την βοήθεια του ηλεκτρισμού  πλέον, έπαιρναν το νερό  με αντλία 

και το οδηγούσαν σε μιά μεγάλη δεξαμενή στην πλατεία Ρολογιού,

 όπου η υψομετρική διαφορά με τον δρόμο κάτω από την πλατεία,

 βοήθησε ώστε να τοποθετηθούν εκεί βρύσες,

 κι έτσι να προμηθεύεται ο κόσμος το νερό με ευκολία.

Κοντά σε αυτόν τον χώρο υπήρχαν και τα σφαγεία 

και έτσι διευκολύνονταν πολύ και οι χασάπηδες 

που προμηθεύονταν άφθονο νερό για τα καταστήματά τους. 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι το 1961 , 

οπότε το Λεωνίδιο συνδέθηκε με το δίκτυο ύδρευσης. 

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ρίξουμε μαύρη πέτρα στα εξι αυτά πηγάδια, 

που αν μη τί άλλο είναι μνημεία που "διηγούνται" την ιστορία του Λεωνιδίου. 

Ας τα φροντίσουμε.

   
  Πηγή πληροφοριών : Τάκης Πιτσελάς, Θανάσης Κωστάκης      

                                                                 

Η Γιορτή του Ψαρά στο λιμάνι του Τυρού

Πάρα πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε χθες στο θέατρο «Μέλινα Μερκούρη», 

στο λιμάνι του Τυρού για να παρακολουθήσει την καθιερωμένη

εδώ και 4 χρόνια Γιορτή του ψαρά. 

Η γιορτή ξεκίνησε με επιμνημόσυνη δέηση για τους ψαράδες που έχουν χαθεί

στην αγκαλιά της θάλασσας και κατάθεση στεφάνου στα νερά του Αργολικού κόλπου...

Στη συνέχεια η κ. Μηλιώ Κουνιά αναφέρθηκε στην ναυτική ιστορία του Τυρού

και τιμήθηκαν οι απόμαχοι ναυτικοί και ψαράδες.

Στην εκδήλωση συμμετείχε ο δήμαρχος Ν.Κυνουρίας κ.Μαρνέρης 

και εκπρόσωποι του δημοτικού συμβουλίου.

Ένα φαντασμαγορικό θέαμα μας πρόσφεραν οι ψαράδες του τόπου, 

που μέσα από τα καίκια τους, φώτισαν την νύχτα με τα βεγγαλικά τους.

Στους παρευρισκόμενους προσφέρθηκαν νόστιμοι ψαρομεζέδες και κρασί. 

Στη συνέχεια ακολούθησε γλέντι με ζωντανή μουσική.