Βροχερό Λεωνίδιο

Ο μεγάλος πλάτανος στέκει αγέρωχος στην κοίτη του χείμαρρου Δαφνώνα

Οι αιωνόβιες ελιές στολίζουν με την μεγαλοπρέπειά τους,

τον δρόμο που οδηγεί στον εύφορο κάμπο του Λεωνιδίου.

Η παραλία του Λάκκου, θολή από την ανταριασμένη θάλασσα.

Ατενίζοντας τις κορυφογραμμές των λόφων, από την λίμνη Πελιά.

Ο δρόμος προς την Μητρόπολη, στο κέντρο της πόλης.

Αγναντεύοντας το χωριό τους...

Τα Πούλιθρα όπως φαίνονται από το Πυργούδι ( ή Τζούμο )

 Η Πάνω Γειτονιά των Πουλίθρων.

Ανάμεσα στα σπίτια διακρίνεται η μεγάλη εκκλησία του χωριού

 Στο βάθος απλώνεται το Μυρτώο πέλαγος

Κοιτώντας προς αριστερά βλέπουμε τον κάμπο του Λεωνιδίου με την παραλία του Λάκκου 

και στο βάθος διακρίνεται ο κόλπος της Σαμπατικής.

Η κρυμμένη πανσέληνος ζωγραφίζει ..

Ισχυροί νοτιάδες..Πλάκα

 Η Πλάκα περιτριγυρισμένη από την αφρισμένη θάλασσα.

Δεν είναι τυχαίο που παλιά οι κάτοικοι του Λεωνιδίου την ονόμαζαν ..το νησί.

 Η στροφή των αναβόλων στο δρόμο για τα Πούλιθρα χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή 

όταν έχει έντονα καιρικά φαινόμενα

ο "Φορτηγός", ο Δημήτρης Ψαθάς και το Λεωνίδιο

Χρονογράφημα του
ΔΗΜΗΤΡΗ  ΨΑΘΑ 

"Λίγες μέρες μακρυά απ’ την Αθήνα για ν’ ανασάνουμε λιγάκι,

 -Πού όμως;

Πριν από λίγα χρόνια μόλις, μου άφησε μια καλή ανάμνηση το Λεωνίδι,

παλιό αρχοντοχώρι στην καρδιά της Κυνουρίας, έδαφος παρθένο, γραφικό,

έξω απ’ τα κυβερνητικά ενδιαφέροντα και την σκοτούρα του Τουρισμού...

Είχα φτάσει τότε με το «Νεράϊδα» συνεχίζοντας το ταξίδι μια ώρα περίπου 

μετά τις Σπέτσες. Φέτος μου λένε ότι μπορώ να πάω 

και διά ξηράς, κατεβαίνοντας με το αυτοκίνητο μέχρι το Αργος 

και στρίβοντας από τους Μύλους αριστερά, προς τον δρόμο του Άστρους.

-Είναι καλός ο δρόμος;

-Ω, είναι πολύ... γραφικός.

-Εκτός από γραφικός. Έχει άσφαλτο;

-Α, όχι δα! Είναι χωματόδρομος.

Οι πληροφορίες που κατάφερα να συγκεντρώσω, τελικά, 

Σπίτια υπό το σεληνόφως στα Πούλιθρα